پیرسینگ بدن

پیرسینگ، فرایند وارد کردن یک سوزن به برخی قسمت های پوست بدن و یا غضروف، به منظور ایجاد یک سوراخ برای قرار دادن جواهرات در آن است. همچنین گاهی کلمه پیرسینگ می تواند به جواهراتی که در این سوراخ های پوستی قرار داده می شود، اشاره داشته باشد.
خاستگاه پیرسینگ شناخته شده نیست. با این حال، انجام این عمل در بسیاری از فرهنگ ها در دوره های مختلف تاریخ و ما قبل تاریخ وجود داشته است.
محبوب ترین شکل پیرسینگ در ایران، پیرسینگ گوش است. با این حال، سایر قسمت های بدن هم ممکن است تحت پیرسینگ قرار بگیرد، از جمله لب ها، ابروها، زبان، سینه، اطراف ناف و نواحی تناسلی. با توجه به اینکه در عمل پیرسینگ، پوست و یا غضروف سوراخ می شود، توصیه اکید می گردد که این کار توسط پزشک و یا پرسنل درمانی تحت نظر پزشک صورت بگیرد.
از خطرات عمل پیرسینگ، می توان به خطر آسیب عصب، آسیب ناخواسته بافت و عفونت در مناطق خاصی از بدن از جمله زبان، سینه، و نواحی تناسلی اشاره کرد، ولی به طور کلی پیرسینگ در مناطقی از بدن با پایانه های کم عصبی، با فرض رعایت استانداردهای مناسب پاکیزگی، از جمله استفاده از سوزن استریل و یکبار مصرف، به عنوان عملی ایمن در نظر گرفته می شود.
سوراخ کردن یا پیرسینگ گوش، معمولا در اکثر نقاط ایران عملی پذیرفته شده است. اخیرا، سوراخ کردن بخش هایی از بدن به غیر از گوش در افراد نوجوان و بالغین جوان محبوب شده است.

جواهر برای پیرسینگ اولیه

واضح است که است که انتخاب جواهر برای پیرسینگ جدید کاملا با خرید یک حلقه برای انگشت متفاوت است. از آنجا که جواهرات پیرسینگ از داخل با زخم پوشیده شده و با بافت های داخلی بدن در تماس هستند، تنها برخی از محصولات برای این منظور مناسبند. نما و ظاهر جواهری که در پیرسینگ جدید قرار داده می شود نسبت به جنبه های ایمنی و سازگاری با بدن، باید در رتبه دوم اهمیت قرار بگیرد. اندازه، مدل، مواد، و کیفیت جواهر، تماما بر توانایی بدن برای التیام تاثیر می گذارند. به یاد داشته باشید که محل سوراخ پیرسینگ، در جای خود باقی است و جواهر را می توانید بعدا تعویض نمایید. از آنجا که صنعت جواهرات بدن، پر از محصولات غیر استاندارد است، هر دوی مجریان روش پیرسینگ و مشتریان ممکن است فراموش کنند که قیمت، هرگز تنها معیار اصلی در خرید نیست. در هنگام انتخاب جواهر برای پیرسینگ جدید بدن موارد زیر را در نظر بگیرید:

سایز و مدل جواهر

باید از لحاظ طول و یا قطر برای آناتومی شما و موقعیت پیرسینگ مناسب باشد. جواهری که بیش از حد تنگ است، اجازه گردش هوا و خون و یا خروج ترشحات طبیعی پیرسینگ را نمی دهد. جواهر نامناسب، اگر بیش از حد کوچک باشد، احتمال تورم و دیگر عوارض را افزایش می دهد، و اگر بیش از حد بزرگ باشد، احتمال ترومای بیش از حد را بالا می برد.
باید دارای گِیج (ضخامت) مناسب باشد. بدن ممکن است در برابرجواهری که از لحاظ گِیج بیش از حد نازک است مانند یک جسم خارجی کوچک واکنش نشان دهد و نتیجه آن حرکت یا پس زدن باشد.
باید از لحاظ مدل، مناسب بدن شما و محل پیرسینگ باشد. حلقه ها برای برخی مناطق، و میله های صاف یا منحنی برای مناطقی دیگر بهترین انتخابند، و انواع خاصی از جواهر، مانند مدل های پیچی سوراخ بینی و یا گل میخی برای مناطقی خاص مناسبند.

جنس جواهر

از میان مواد متعدد موجود، تنها مناسب بودن تعداد کمی برای استفاده در پیرسینگ تازه ثابت شده است. برخی از آلیاژهای فلزی (ترکیبی) که برای استفاده های پزشکی (اغلب به عنوان ایمپلنت های پزشکی تایید شده اند، دارای اسامی خاصی می باشند و نشان دهنده استانداردی دقیق برای آلیاژ وکیفیت آن است که توسط ایزو تعریف و معیار گذاری می شود. مواد دیگر، مانند طلا و ابسیدین (شیشه طبیعی) دارای یک تاریخچه طولانی از استفاده در پیرسینگ هستند که قدمت آن به صدها و گاهی هزاران سال می رسد.

ملاحظات مهم بهداشتی

گاهی اوقات انجام استاندارد ترین پیرسنگ ها هم نامناسب است. مواردی که نباید پیرسینگ انجام شود:

– ابتلا به دیابت، هموفیلی، اختلال خود ایمنی، و یا دیگر وضعیت های پزشکی که پیرسینگ ممکن است بر فرایند درمان آن، تاثیر منفی بگذارد

– وجود اختلال بافتی یا پوستی آشکار که دارای وسعت زیاد باشد از جمله: بثورات، توده، برجستگی، زخم، جای زخم، خال، کک و مک، و خراش

– درخواست انجام یک پیرسینگ نامناسب و یا در جای نا مناسب توسط مشتری

– محل در نظر گرفته شده برای پیرسینگ دارای شانس کم بهبودی باشد

– مشتری قصد بارداری قریب الوقوع دارد و مایل است پیرسینگ نوک پستان، ناف و … را انجام دهد

– درخواست انجام پیرسینگ در دوران بارداری

توصیه های بعد از پیرسینگ

قبل از تمیز کردن محل پیرسینگ، دستهای خود را با صابون های آنتی باکتریال و آب گرم، خوب بشویید. هرگز محل سوراخ پیرسینگ را با دست های آلوده لمس نکنید. این کار را برای جلوگیری از عفونت ها بسیار حیاتی است.

سعی کنید ظرفی مثل فنجان از جنس چینی، شیشه یا استیل ( و نه پلاستیک، مگر اینکه بعد از مصرف دور انداخته شود ) را بیابید که متناسب با محل ترمیم پیرسینگ باشد. مخلوطی از یک چهارم قاشق چای خوری نمک دریایی غیر ید دار در یک فنجان آب نیمه داغ را آماده کنید.

در طی مدت بهبودی کامل، محل پیرسینگ را با غوطه ورکردن و یا گذاشتن فنجان حاوی محلول نمکی، به مدت پنج تا ده دقیقه، دو تا سه بار در روز خیس کنید. در صورتی که این کار امکان پذیر نباشد، یک دستمال کاغذی یا گاز پانسمان را در محلول خیس کرده و محل پیرسینگ را با آن بپوشانید.

پس از خیس کردن، با استفاده از یک گوش پاک کن و آب گرم، هر گونه ترشح یا پوسته ای را که با خیس کردن خارج نشده، به آرامی از محل خارج کنید. هرگز پوسته یا ترشحات را با ناخن بر ندارید. به آرامی توسط دستمال کاغذی محل را خشک کنید. برای اینکار از حوله حمام و حوله دست استفاده نکنید، زیرا می توانند حامل باکتری باشند و نخ هایشان می تواند به جواهرات گیر کند.

به یاد داشته باشید: لازم نیست جواهرات را بچرخانید، انجام این کار می تواند باکتری ها را به داخل سوراخ کشیده و باعث تحریک یا عفونت شود.