همه چیز درباره فیلرها

تاریخچه

فیلرها غالبا برای ترمیم جای زخم، چروک و دیگر فرورفتگی های پوستی استفاده می شوند. آنها فرمی از اسید هیالورونیک ( ماده ای که به طور طبیعی در بدن یافت می شود ) هستند و می توانند برای مقاصد زیبایی در پوست تزریق شوند. فیلرها به طور کلی از انواع مختلفی از کلاژن مصنوعی، انسانی و طبیعی ساخته شده اند. برای هر فرد که از مشکلاتی از قبیل چروک، چین و یا فرورفتگی های پوستی رنج می برد، پرکننده های پوستی ممکن است بهترین راه حل برای بهبود نمای ظاهری باشد. این روشی سریع است و برای انجام آن اغلب تنها ۳۰ دقیقه یا کمتر زمان مورد نیاز است و بسیاری افراد حداقل درد و عوارض جانبی را تجربه می کنند.

قدمت استفاده از فیلرها به قبل از ۱۸۹۰ میلادی می رسد. این زمانی بود که پزشکان کشف کردند که تزریق مجدد چربی گرفته شده از بدن یک بیمار می تواند ظاهر جوان تری را به صورت یا بازوهای فرد ببخشد. این روش حتی در طب امروزی همچنان محبوب باقی مانده است، به طوری که بسیاری از پزشکان هنوز هم چربی را از بخش هایی از بدن بیمار استخراج کرده و از آن در جاهای دیگر بدن، برای رسیدن به نتایج مفید در مشکلات زیبایی و پزشکی استفاده می کنند.

پزشکان در حدود سال ۱۹۰۰ برای رسیدن به اهداف زیبایی از پارافین و سیلیکون به عنوان پرکننده استفاده می کردند. با این حال، این شکل از فیلرها محدویت های مخصوص به خود را داشت و گزارش های زیادی حاکی از غیر ایمن بودن آنها در استفاده بر روی پوست انسان به ثبت رسید. در ادامه، دانشمندان شروع به کاوش برای یافتن مواد جایگزین کردند و در سال ۱۹۸۰ پزشکان نوعی ماده پرکننده طبیعی را در پوست گاو کشف کردند که به عنوان کلاژن شناخته می شود. پس از آن، آزمایشات و کارآزمایی های علمی بیشتر توسط پزشکان ثابت کرد که این ماده برای استفاده در انسان بی خطر خواهد بود و به عنوان یک ماده پرکننده به طور موثری می تواند جایگزین چربی باشد. این ماده تا زمان تهیه کلاژن مشتق شده از انسان، استفاده می شد.

کلاژن تبدیل به ماده ای جدید برای استفاده و بدون هیچ خطری برای سلامتی انسان شد. در سال ۲۰۰۸ بیش از ۵۸،۰۰۰ مورد درمان سالانه با این روش گزارش گردید. . ۴۹٫۶ درصد از این موارد با استفاده از محصولات مشتق شده از گاو و ۵۰٫۴ درصد ، کلاژن مشتق از انسان بوده است. استفاده گسترده از فیلر هیالورونیک اسید انسانی شاید بتواند کاهش استفاده از کلاژن مشتق شده از انسان را توجیح کند.

این درمان ها ایمن و ارزان است، به همین دلیل بسیاری افراد آن را به عنوان روش درمانی خود انتخاب می کنند. تصور بر این است که مردم به دنبال روشی می گردند که گران نباشد، اما در عین حال نتایج قابل اطمینان و با کیفیتی را ارائه کند. از دیگر ویژگی های این محصولات که باعث جذب افراد می شود این است که شامل عمل جراحی نمی شود. هنگامی که جایگزینی برای جراحی وجود داشته باشد و بتواند مورد اطمینان باشد و به طور قابل توجهی هزینه کمتری را در بر داشته باشد، انتخاب آسانتر می شود.

فیلرها چه هستند؟

فیلرها یا پرکننده های پوستی، ماده کلاژنی هستند که از مواد طبیعی و یا مصنوعی ساخته شده اند. این ها برای تزریق در درم به منظور افزایش حجم بافت نرم مورد استفاده قرار می گیرند. فیلرها افزایش قابل توجهی در کاربردشان برای دلایل زیبایی داشته اند، مثلا برای کمک به ترمیم مشکلات پوستی که نتیجه ی افزایش سن است مانند خطوط پوستی وچین و چروک.
از آنجا که این ترکیبات برای استفاده بر روی پوست انسان هستند، بسیار حساسند و نسبت به مواد مختلف واکنش پذیر می باشند. فیلرها باید همیشه برای ایمنی و کارآیی شان مورد آزمایش قرار گیرند. هنگامی که تصمیم به استفاده از فیلرها می گیرید، با یک پزشک واجد شرایط در مورد هر گونه موارد ایمنی و عوارض جانبی احتمالی مشورت کنید.

فیلرها باید از لحاظ تراتوژن نبودن ( ایجاد نکردن ناهنجاری )، سرطانزا نبودن، با دوام بودن و بی حرکت ماندن، تایید شوند. به طور معمول طبقه بندی فیلرها بر اساس منبع، خاستگاه، طول مدت اثر و محتوایشان صورت می گیرد. در رده بندی خاستگاهی، فیلرها را می توان به انواع طبیعی یا مصنوعی گروه بندی نمود. مواد موجود در طبیعت را می توان برای تولید پرکننده های پوستی مورد استفاده قرار داد، همانطور که مواد مصنوعی را می توان. این طبقه بندی صرفا بر اساس ماده خام اصلی مورد استفاده قرار گرفته در فیلر می باشد.

طبقه بندی منبعی می تواند به انواع اتوگرافت، آلوگرافت یا هتروگرافت گروه بندی شوند. طبقه بندی محتوایی شامل گروه هایی از قبیل چربی، کلاژن، اسید هیالورونیک، سیلیکون، و پپتیدها می شود. از لحاظ طول مدت اثر، فیلرها می توانند به انواع دائم و غیر دائم تقسیم شوند، و بدان معنی است که اثرات انواع خاصی از پرکننده های پوستی می تواند نسبت به بقیه بیشتر طول بکشد.

شایع ترین مورد مصرف فیلرها در پوست شامل خطوط و چروک های عمدتا ناشی از روند پیری، جای زخم و تورفتگی ها، مانند جای جوش و ردهای به جا مانده از عمل جراحی و ضربه ها، آتروفی پوستی ناشی از عللی مانند مورفه آ و افزایش حجم لب می باشند. بعضی از پرکننده های پوستی نسبت به بقیه، برای شرایط خاصی مناسب ترند، به همین دلیل دسته بندی های مختلفی از فیلرها در بازار موجودند.

به طور کلی، فیلرها برای درمان تعدادی از مشکلات پوستی موثرند، به ویژه ظاهر پیر. برخی افراد ممکن است با داشتن علائم افزایش سن مشکلی نداشته باشند، یا حتی آن را برازنده خود بدانند، اما بقیه با آن راحت نیستند و می خواهند تا حد ممکن ظاهر جوان خود را حفظ کنند. اینجا جایی است که فیلرها می توانند وارد عمل شوند.

فیلرها چگونه عمل میکنند؟

اساس کار پرکننده پوستی این است که آنها اثر فربه سازی ( حجیم کنندگی ) دارند. این نشان میدهد که منطقه ای که فیلرها در آن تزریق می شوند، حجیم می شود، درست مانند سایر نقاط پوست که حجیم است و دچار فرورفتگی نمی باشد. در نهایت، فیلر های مختلف ممکن است از طرق مختلفی که کمی با هم متفاوتند، به این هدف دست یابند، اما نتیجه این است که پوست گوشتالو، سفت، جوان و شاداب به نظر خواهد رسید.

با دانستن نقش های بدیهی و اعمال پوست، درمان موفق خواهد بود، همچنین این می تواند به درک کامل روش کار کمک کند. پوست انسان از دو لایه، یعنی اپیدرم و درم ساخته شده است. خارجی ترین لایه اپیدرم است و عملکرد اصلی آن، محافظت در برابر اثرات محیطی و دیگر عوامل است. این لایه، از دست دادن آب از بافت ها و سلول ها را کنترل می کند، در نتیجه به عنوان مانعی در برابر محیط خارج عمل می کند.

لایه درم درست در زیر اپیدرم است و حاوی عناصر ساختمانی پوست است، از قبیل اعصاب، فولیکول های مو و رگ های خونی. در این لایه، سلول ها و رگ های خونی در شبکه ای از الیاف پروتئینی ، قرار داشته و رشد می کنند.

بخش عمده ای از درم، شامل کلاژن است که به پوست قابلیت ارتجاع و استحکام می بخشد. با افزایش سن، روند پیری باعث می شود تا لایه بالایی ( اپیدرم ) به تدریج نازک شده و حفاظت کمتری از لایه درم به عمل آید. علاوه بر این، تولید کلاژن در بدن کند گشته و کلاژن موجود بطور قابل توجهی بی اثر می شود.

این باعث ایجاد چروک، چین، تورفتگی و دیگر مشکلات پوستی مربوط به روند پیری می شود. اینجا نقطه است که فیلر های پوستی به منظور کاهش عواقب ناشی از زوال اپیدرم و تضعیف کلاژن لازم می شوند. از لحاظ فنی فیلرها به عنوان جایگزین کلاژن طبیعی که به دلیل فرآیند پیری کم اثر شده، عمل می کند. آنها به جای کلاژن کار می کنند و بسته به کیفیت روش استفاده شده، می توانند نتایج چشمگیری داشته باشند.

اصول کلی کار همه پرکننده های پوستی مشابه است، اما ممکن است از نوعی به نوع دیگر کمی متفاوت باشد. فیلرها ها معمولا برای درمان منطقه ای خاص، مانند لب طراحی شده اند. در اغلب موارد، فیلرهای مختلف با نامهایی خاص برای درمان مناطق مشخصی از بدن، و یا سطوح مختلف درمان طراحی و به بازار عرضه شده اند.

کار اصلی فیلرها

کار اصلی پرکننده های پوستی یا فیلرها ( یا ژل ها )، معکوس کردن تاثیرات منفی وارده شده به پوست در اثر پیری است، همچنین مشکلاتی از قبیل جای آکنه (جوش) و یا عدم تقارن در ظاهر صورت، از کاربردهای دیگر آن است. به عبارت دیگر وظیفه اصلی پرکننده های پوستی، بازگرداندن پوست به حالت اصلی خود و یا تغییر شکل آن با ویژگی هایی مشخص است. در برخی موارد فیلرها حتی می توانند ظاهری جوان تر را نسبت به یک عمل جراحی صورت ( مانند انجام عمل کشیدن پوست ) ارائه کنند.

با افزایش سن پوست، عناصر اصلی درم ( لایه زیرین پوست ) به تدریج از دست می رود. این عناصر عبارتند از: الاستین، اسید هیالورونیک و کلاژن. کلاژن پروتئین بزرگی است که از پوست پشتیبانی می کند، در حالی که اسید هیالورونیک، کارش کمک به اضافه کردن حجم و حفظ شکل پوست است.

کار اصلی الاستین این است که اجازه می دهد تا پوست مستحکم بماند و در برابر ایجاد چروک، فرورفتگی و چین های سطح پوست مقاومت کند. به طور کلی می توان گفت که این مواد از افتادگی پوست جلوگیری می کنند. به هر حال، همانطور که اینها به تدریج در بدن کاهش می یابند، پوست نازک تر شده و دچار چین و چروک عمیق می گردد. پرکننده های پوستی یا فیلرها از طریق بازگرداندن این عناصر از دست رفته، راه حلی مناسب را برای رفع این مشکلات ارائه می کنند.

در حال حاضر انواع مختلفی از فیلرها در بازار وجود دارند. محبوب ترین انواع پرکننده های پوستی شامل فیلرهای کلاژن، فیلرهای پلی استیک، فیلرهای اسید هیالورونیک و فیلرهای هیدروکسیل آپاتیت کلسیم هستند. این ها دارای غلظت های مختلفی هستند، عاملی که عمق تزریق به پوست را تعیین خواهد کرد. فیلرهای سفت تر را می توان عمیق تر تزریق کرد.

یک طبقه بندی گسترده تر، فیلرها را بسته به اثرشان به دو دسته دائمی یا غیر دائم تقسیم بندی می کند. پرکننده های دائمی همچنین تحت عنوان فیلرهای غیر قابل جذب نامیده می شوند، در حالی که پرکننده های غیر دائم را فیلر های پوستی قابل جذب می نامند. همانطور که از نامشان پیداست، فیلرهای دائمی می توانند اثر دراز مدت داشته باشند، در حالی که فیلرهای غیر دائم دارای اثر کوتاه مدت تری هستند و نیاز به تزریق مجدد دارند. فیلرهای غیر قابل جذب به طور گسترده در ایران استفاده نمی شوند، در حالی که نوع غیر دائمی به وفور استفاده می شود و نزدیک به صد در صد سهم بازار را به خود اختصاص می دهد.