پی آر پی PRP زانو

  • 0

پی آر پی PRP زانو

بررسی اجمالی

درد زانو به علت آرتروز یافته بسیار شایعی در کلینیک های ارتوپدی است. بسیاری از بیماران با استراحت و یا مصرف داروهای ضد التهاب از این درد رهایی می یابند. گاهی اوقات یک تزریق کورتون می تواند در تسکین درد کمک کند، اما این داروها برای همه بی خطر نیستند و دارای عوارض جانبی بالقوه ای می باشند. اگر این نوع درمان های محافظه کارانه جواب نمی دهند و درد شما همچنان ادامه دارد، درمان با پی آر پی PRP (درمان با پلاسمای غنی از پلاکت) ممکن است گزینه درمانی موثر برای شما باشد.

 

روش های سنتی کنترل درد زانو ناشی از آرتروز (استئوآرتریت) شامل ضد التهاب ها، فیزیوتراپی، تزریق کورتون و جراحی هستند. در دهه گذشته، محققان بررسی کرده اند که آیا تزریق پلاسمای غنی از پلاکت ( پی آر پی ) می تواند برای درمان آرتروز زانو استفاده شود.

 

از دیدگاه تاریخی، پی آر پی PRP به طور گسترده ای در دندانپزشکی با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال ، استفاده از آن امروز به میزان زیادی در پزشکی ورزشی و شرایط مختلف ارتوپدی افزایش یافته است. برخی از مطالعات انجام شده، کارآیی پی آر پی PRP در تسکین درد مفصل زانوی دچار التهاب را به اثبات رسانده است. در حال حاضر مطالعات زیادی در حال انجام است که در آن تعداد زیادی از بیماران مبتلا به آرتروز زانو وجود دارند، اما پزشکان در حال حاضر همزمان درمان بیماران مبتلا را با روش PRP برای تسکین درد ناشی از آرتروز زانو انجام می دهند.

پی آر پی PRP، دارای فاکتورهای رشدی به فرم پروتئین است که در روند طبیعی التیام ایفای نقش می کنند. بنابراین تزریق فاکتورهای رشد تغلیظ شده به محل آسیب می تواند منجر به رشد سلول های جدید و بهبود زخم شود.

 

عوامل رشد در پلاکت های خون شما یافت می شوند. بر اساس تئوری، پی آر پی عوامل رشد موجود در خون را به منطقه آسیب دیده تزریق می کند تا باعث ایجاد بافت های جدید شود. تصور می شود که با این کار التهاب در بافت کاهش یابد. هنگامی که عوامل رشد پلاکتی با سلول های آن موضع ارتباط برقرار می کنند، به سلول ها این پیغام را می دهند که تقسیم سلولی و مهاجرت را آغاز کنند.  این باعث تشکیل بافت می شود.

پی آر پی  چقدر موثر است؟

یک متا آنالیز از سال 2017، 14 آزمایش تصادفی کنترل شده را در مجموع 1423 شرکتکننده بررسی کرد. این یافته نشان داد که پی آر پی در درمان درد ناشی از آرتروز(OA)زانو موثر است. محققان خاطر نشان کردند که تزریق پی آر پی  در مقایسه با پلاسبو ( دارونما ) باعث کاهش نمره درد در پیگیری های 3، 6 و 12 ماهه گشته است. در مقایسه با کنترل، پی آر پی  به طور قابل توجهی بهبود عملکرد فیزیکی در این پیگیری ها را افزایش داده است. این مطالعه افزایش قابل توجهی در عوارض ناخواسته پس از تزریق را نشان نمی دهد.

کاندیداهای خوب برای این درمان چه کسانی هستند؟

اگر شما نتوانید علائم آرتروز زانو را از طریق روش های معمولی مانند ضد التهاب ها، تزریق کورتون و فیزیوتراپی کنترل کنید، ممکن است یک نامزد خوب برای انجام پی آر پی  باشید.

چگونه بیمار برای پی آر پی آماده می گردد؟

در مورد مواردی که باید قبل از درمان و بعد از درمان از آنها اجتناب کنید، با پزشک خود مشورت نمایید. دستورالعمل های زیر را دنبال کنید، به احتمال زیاد شما نیاز است:

از هفت روز قبل از پی آر پی از مصرف داروهای ضد التهابی پزهیز نمایدد
یک ام آر آی زانو داشته باشید تا پزشک بتواند میزان آسیب را تعیین کند
فرد دیگری همراهتان باشد و شما را تا منزل برساند

قبل از انجام مراحل، همچنین باید با شرکت بیمه خود تماس بگیرید تا ببینید آیا آنها هزینه های این روش را پوشش خواهند داد.

این عمل به چه صورت انجام می شود؟

برای انجام این روش در ابتدا دکترتان مقداری خون را از دستتان خواهد کشید. سپس پزشک نمونه خون را به مدت چندین دقیقه در دستگاه سانتریفیوژ قرار می دهد. دستگاه سانتریفوژ خون شما را به اجزاء زیر جدا می کند:

سلول های قرمز خون
گلبول های سفید خون
پلاسما
پلاکتها

پزشکتان از این نمونه خون که سانتریفوژ شده برای استخراج پی آر پی استفاده خواهد کرد. پزشک زانو را بی حس کرده و پی آر پی را به داخل منطقه تزریق می کند. پس از آن، قبل از ترخیص شما 15 دقیقه استراحت خواهید نمود.

این روش حدود یک ساعت طول خواهد کشید.

پس از عمل چه اتفاقی می افتد؟

پس از انجام این روش، هر 2 تا 3 ساعت یکبار به مدت 20 دقیقه بر روی زانوی خود یخ بگذارید. این کار را برای مدت سه روز ادامه دهید. اگر درد زیادی داشته باشید، ممکن است لازم باشد داروهای ضد دردی را نیز مصرف کنید ( طبق تجویز پزشکتان ). از شما خواسته خواهد شد که فعالیت بدنی خود را محدود کنید و از فعالیت هایی که وزنتان را روی زانو قرار می دهد اجتناب کنید. پزشکتان در مواردی ممکن است برای کاهش فشار وزن بر زانویتان، استفاده از عصا را برایتان تجویز کند.

6 تا 8 هفته پس از انجام عمل برای ارزیابی اثربخشی از طریق پزشکتان پیگیری نمایید. این مشاوره همچنین در مورد مراحل بعدی درمان خواهد بود.

آیا خطراتی وجود دارد؟

پی آر پی از خون خود فرد استفاده می کند، بنابراین خطر ایجاد عوارض کم است. با این حال، برخی از خطرات نادر شامل موارد زیرند:

عفونت موضعی
درد موقت در محل تزریق
تورم موقت در زانو

از پزشک خود در مورد علائمی که ممکن است نشانه ی عارضه ای باشد و علائمی که نیاز به خبر کردن پزشک دارد سوال کنید.

گزینه های دیگر درمانی من چیست؟

چند روش دیگر وجود دارد که ارتوپدی ها برای کنترل درد ناشی از استئوآرتریت ( آرتروز زانو ) آنها را توصیه می کنند. اکثر این روش ها می تواند در همراهی با پی آر پی  مورد استفاده قرار گیرد.

کاهش درد  در آرتروز

از یخ و حرارت بر روی زانو استفاده کنید
برای ایجاد یک برنامه ورزش خانگی با یک فیزیوتراپیست تعامل کنید. برنامه ورزش خانگی توصیه شده ی خود را دنبال کنید.
می توانید از داروهای ضد التهاب بدون نسخه ای مانند ایبوپروفن (ادویل) و داروهای تسکین دهنده درد مانند استامینوفن (تیلنول) را مصرف کنید.
استفاده از وسایل پزشکی مانند عصا، بریس، و کفش های ضربه گیر را در نظر داشته باشید.
از پماد های تجویز شده توسط پزشکتان استفاده کنید.
با پزشک خود در مورد تزریق کورتیکواستروئید (کورتون) یا تزریق ژل هیالورونیک مشورت کنید.
در موارد شدید و یا مواردی که حداقل بهبود علائم دارند، جراحی را در نظر داشته باشید.

چشم انداز پی آر پی چگونه است؟

پی آر پی یک روش نسبتا کم درد و کم خطر است که برای تحریک رشد در بافت های آسیب دیده از خون خود فرد استفاده می کند. شواهد اخیر نشان می دهد که پی آر پی  می تواند درمانی مؤثر در مدیریت درد استئوآرتریت (آرتروز) زانو باشد. با این حال، تحقیقات بیشتر برای نشان دادن مزایای دیگر آن ضروری است. شما می توانید پی آر پی را همراه با سایر روش های کنترل درد زانو ناشی از آرتروز استفاده کنید. با این حال، آگاه باشید که شرکت های بیمه از نظر پوشش پی آر پی متفاوت هستند.

 

سوالاتی که شما نیاز دارید از پزشکتان در مورد درمان آرتروز زانو با پی آر پی ( PRP ) بپرسید:

  1. درمان چه مدت طول می کشد؟
  2. آیا من به یک جلسه درمان با پی آر پی نیاز دارم یا بیشتر؟
  3. من ورزشکار هستم و با توجه وضعیتم، نگران مدت از کار افتادگی خود هستم. طول دوره بهبود من چه مدت خواهد بود؟
  4. این روش تا چه حد بی خطر است؟ آیا هیچ گونه عوارض جانبی وجود دارد؟
  5. آیا هیچ گونه عوارضی مرتبط با این درمان وجود دارد؟
  6. آیا این روش توسط FDA مورد تایید قرار گرفته است؟
  7. انجام این روش، چقدر هزینه در بر دارد؟
  8. آیا این روش تحت پوشش بیمه است؟

 

 

درمان با پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) برای آرتریت

 

درمان با پی آر پی PRP که گاهی اوقات تحت عنوان پی آر پی درمانی یا درمان با پلاسمای اتولوگ (ACP) نامیده می شود، به دنبال استفاده از خواص طبیعی ترمیم کنندگی خون برای بازسازی غضروف ها، تاندون ها، رباط ها، عضلات و حتی استخوان ها می باشد.

اگر چه پی آر پی PRP روشی استاندارد در نظر گرفته نمی شود، به تعداد افرادی که برای درمان لیست بلند بالایی از مشکلات ارتوپدی، از جمله استئوآرتریت به آن روی می آورند روز به روز افزوده می گردد. پی آر پی PRP اغلب برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) زانو استفاده می شود، اما می تواند برای سایر مفاصل نیز استفاده گردد.

این مقاله به تشریح این موارد می پردازد: از نظر متخصصان پی آر پی PRP چگونه کار می کند، چه افرادی می توانند برای آرتروز خود پی آر پی PRP را در نظر داشته باشند، نحوه انتخاب پزشک و روش تزریق. همچنین مشخص می کنیم که آیا پی آر پی PRP درمانی مؤثر برای آرتروز (استئوآرتریت) است یا خیر.

برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) با پی آر پی PRP ، پزشک پی آر پی PRP را مستقیما به داخل مفصل مبتلا تزریق می کند. اهداف این کار عبارتند است :

 

کاهش درد

بهبود عملکرد مفصل

احتمالا آهسته کردن، توقف و یا حتی ترمیم آسیب به غضروف

 

پی آر پی PRP یا پلاسمای غنی از پلاکت از یک نمونه خون خود بیمار تهیه می گردد. تزریقات درمانی (پی آر پی) در واقع پلاسمایی با غلظت بالاتری از پلاکت ها نسبت به خون طبیعی می باشد.

 

پلاسما چیست؟ پلاسما به جزء مایع خون اشاره دارد؛ این محیطی برای گلبولهای قرمز و سفید و سایر مواد موجود در جریان خون است. پلاسما عمدتا آب است و البته دارای پروتئین ها، مواد مغذی، گلوکز و آنتی بادی ها و مواد دیگری می باشد.

 

پلاکتها چه هستند؟ به مانند گلبولهای قرمز و سفید، پلاکتها جزئی طبیعی از خون هستند. پلاکتها خود به تنهایی هیچ خواص ترمیمی یا درمانی ندارند؛ بلکه آنها موادی به نام فاکتور رشد و پروتئین هایی دیگر را ترشح می کنند که تقسیم سلولی را تنظیم ، بازسازی بافتی را تحریک و ترمیم را تسریع می کند. پلاکت ها همچنین به لخته شدن خون کمک می کنند؛ در نتیجه فردی با پلاکت های معیوب یا پلاکت های کم، پس از آسیب و برش پوست بیش از حد از خونریزی می کند.

 

هیچ تعریف پزشكی کاملا پذیرفته شده ای برای “پلاسما غنی از پلاكت” وجود ندارد، بنابراین تزریق پی آر پی PRP كه یک بیمار دریافت می كند می تواند بسیار متفاوت از دیگر بیماران باشد. این تفاوت ها به دلایل بسیاری رخ می دهد، از جمله:

 

خصوصیات بیمار. ترکیب خون (مثلا تعداد پلاکتها) می تواند از بیمار به بیماری دیگر متفاوت باشد.

پردازش و فرایند کار بر روی خون. چگونگی پردازش نمونه خون بیمار (از جمله سانتریفیوژ و فیلتر کردن) بر غلظت پلاکت ها و سلول های سفید خون در تزریق پی آر پی PRP تأثیر می گذارد.

افزودنی ها. پزشکان ممکن است پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) را با موادی دیگر که به نظرشان خصوصیات ترمیمی پی آر پی PRP را بهبود می بخشد، تقویت کنند.

 

اینکه نحوه تولید و ترکیب پی آر پی PRP بر اثربخشی درمان چگونه و تا چه حد تأثیر می گذارد به درستی شناخته نشده است. تا زمانی که تحقیقات بیشتر انجام شود، بیمارانی که درمان پی آر پی PRP را در نظر دارند، خود باید وقتی را برای یادگیری این موضوع اختصاص دهند که در مورد پی آر پی PRP چه مطالبی شناخته شده است.

 

پی آر پی PRP یا پلاکت درمانی چه کار می کند؟

 

متخصصان دقیقا نمی دانند درمان با روش پی آر پی PRP چگونه علائم برخی از مشکلات ارتوپدی را کاهش می دهد. پزشکانی که از پی آر پی PRP برای درمان آرتروز استفاده می کنند این نظریه را دارند که پلاسمای غنی از پلاکت ممکن است:

 

  •     التهاب را مهار کرده و پیشرفت آرتروز (استئوآرتریت) را کند می کند
  •     تولید غضروف جدید را تحریک می کند
  •     تولید مایع روان کننده طبیعی در مفصل را افزایش داده، در نتیجه اصطکاک را در مفصل دردناک کاهش می دهد
  •     حاوی پروتئین هایی است که گیرنده های درد بیمار را تغییر داده و حس درد را کاهش می دهد

 

پی آر پی PRP ممکن است تمام این کارها را انجام دهد یا اینکه ندهد. پیش از آنکه دانشمندان بتوانند به این دانش برسند، مطالعات بالینی زیاد در مقیاس وسیع، با کیفیت بالای لازم است.

 

آماده سازی و ترکیب پی آر پی PRP

 

کیفیت  محلول های پی آر پی PRP های آماده شده  می تواند متفاوت باشد، زیرا آنها از خون بیماران استخراج می شوند و خون هر بیمار با بیمار دیگر کمی متفاوت است. علاوه بر این پزشکان مختلف روش های مختلفی برای فرمول بندی و آماده سازی محلول های پی آر پی PRP جهت تزریق دارند. از تاریخ نگارش این مقاله، هیچ دستورالعمل استاندارد شده ای برای استفاده از این تزریق برای درمان استئوآرتریت وجود ندارد.

در زیر دانسته های فعلی ما در مورد چگونگی تولید پی آر پی PRP و اجزای فرمول آن آورده شده است.

 

چگونه پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) تولید می گردد؟

 

معمولترین ترین راه برای آماده سازی پی آر پی PRP شامل سانتریفیوژ کردن نمونه خون بیمار می باشد. یک لوله از خون در یک سانتریفیوژ قرار می گیرد تا آن را با سرعتی بالا به چرخش درآورد. چرخش باعث می شود که خون به لایه های زیر جدا شود:

  • گلبول های قرمز خون، که تقریبا 45٪ خون را شامل می شود و به پایین لوله رانده می شود.
  • گلبول های سفید و پلاکت ها یک لایه میانی نازک را تشکیل می دهند که “بافی کوت” نامیده می شود. این کمتر از 1٪ از خون سانتریفیوژ شده را تشکیل می دهد.
  • “پلاسمای فقیر از پلاکت” یا پلاسما با غلظت پلاکتی پایین، همان پلاسمای باقی مانده یالایی است که حدود 55 درصد از نمونه خون سانتریفیوژ شده را تشکیل می دهد.

هنگامی که فرایند سانتریفیوژ کامل شد، پزشک یا دستیار وی لوله را از سانتریفوژ برداشته و محلول پی آر پی PRP را برای تزریق آماده می کند.

سرعت و زمان سانتریفیوژ کردن می تواند متفاوت باشد. تفاوت سرعت و زمان سانتریفوژ کردن بر ترکیب پی آر پی PRP تاثیر می گذارد. هیچ توافقی روشنی در مورد اینکه چه فرایند سانتریفیوژی بهترین نتیجه را برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) ایجاد می کند، وجود ندارد.

 

در تزریق پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) چه چیزی وجود دارد؟

 

همه ی تزریقات پی آر پی PRP یکسان نیستند. فرمول دقیق پی آر پی PRP به چندین متغیر شامل غلظت پلاکت ها، غلظت گلبول های سفید و استفاده از افزودنی ها بستگی دارد.

 

    غلظت پلاکتها

خون طبیعی در هر میکرولیتر خود (μL) 150 تا 450 هزار پلاکت دارد و غلظت پلاکت ها در پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) می تواند بین 2.5 تا 9 برابر متفاوت باشد. میزان غلظت پلاکت های پی آر پی PRP بستگی به خون فرد، میزان حجم خونگیری، فرایند سانتریفیوژ (به عنوان مثال، سرعت چرخش و مدت زمان) و سایر روش های آماده سازی در کلینیک دارد.

 

با وجودی که منطقی به نظر می رسد پلاسما با بالاترین غلظت پلاکتی ممکن نتایجی بهتر از پلاسمای با غلظت پلاکتی کمتر را ارائه می کند، ولی لزوما این طور نیست. یک مطالعه آزمایشگاهی نشان می دهد که پلاسما با غلظت 6 تا 8 برابر بیشتر از خون طبیعی ایده آل است و غلظت های بالاتر ممکن است در واقع باعث کاهش رشد سلول های جدید شود. در این زمینه، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

    شمارش گلبول های سفید

برای مبارزه با عفونت، سیستم ایمنی وابسته به سلول های سفید خون می باشد، اما نقش این سلول ها در درمان پی آر پی PRP  مشخص نیست. بعضی از متخصصان معتقدند که گلبولهای سفید خون شاید به دلیل ایجاد التهاب، بافت نابجا (اسکار) و آسیب رساندن به بافتهای اطراف باعث مهار توانایی بافتها برای ترمیم می شوند. سایر متخصصان معتقدند که اگرچه گلبولهای سفید خون ممکن است در ترمیم بافتی کمکی نکند، اما اثرات منفی هم نداشته و یا حتی ممکن است اثرات مفیدی هم داشته باشند.

همانند غلظت پلاکت ها، غلظت گلبول های سفید هم بسته به خون فرد و نیز روش های آماده سازی در مرکز درمانی مربوطه متغیر است.

 

افزودنی ها

بعضی از پزشکان افزودنی هایی را به پی آر پی PRP  (پلاسمای غنی از پلاکت) اضافه می کنند. این مواد افزودنی شامل ترومبین و کلرید کلسیم، به صورت مصنوعی پلاکت ها را فعال کرده و روند لخته شدن را تحریک می کنند و می توانند خواص نوسازی بافتی پلاسما را بالا ببرند.

تحقیقات بعدی ممکن است مشخص کند که آماده سازی و ترکیب پی آر پی PRP  (پلاسمای غنی از پلاکت) می تواند  برای چه مشکل خاص پزشکی مناسب است. به عنوان مثال، یک “دستور العمل” ممکن است برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) مناسب باشد، در حالی که یکی دیگر برای درمان تاندونیت مطلوب باشد.

 

تا زمانی که دستورالعمل ها استاندارد نشوند، تفاوت ها در آماده سازی پی آر پی PRP بسته به هر پزشک متفاوت است.

 

طبقه بندی فرمول های پی آر پی PRP

 

از آنجا که تهیه و ترکیب محلول های تزریقی پی آر پی PRP بسیار متغیر است، ارزیابی میزان اثربخشی پی آر پی PRP مشکل است. به همین دلیل برخی دانشمندان خواستار یک سیستم طبقه بندی برای تفکیک فرمولاسیون های مختلف پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) شده اند. چنین سیستمی می تواند به محققان کمک کند که آیا این تفاوت ها اهمیت دارد یا خیر، و در صورت لزوم، چه روش تهیه و فرموله کردن پی آر پی PRP بهترین کارایی را دارد.

 

 

اثربخشی پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)

 

پی آر پی PRP در جراحی برای تسریع بازسازی سلولی از سال 1987 مورد استفاده قرار گرفته است و شواهد روزافزون نشان می دهد که درمانی مناسب برای تاندینوز (تاندونیت) می باشد . ولی تا همین اواخر، متخصصان در اثر بخشی درمان پی آر پی یا پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) برای آرتروز (استئوآرتریت) بحث داشته و اتفاق نظر نداشتند.

 

تقریبا تمام تحقیقات در مورد استفاده از پی آر پی PRP برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) و دیگر مشکلات غضروفی از سال 2000 انجام شده است و اکثریت مقالات پژوهشی در این زمینه از سال 2010 منتشر شده است.

همه مطالعات از استفاده از پی آر پی PRP برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) حمایت نمی کنند؛ با این وجود، کارشناسانی که در متن این تحقیقات بوده اند معتقدند که شواهد عمدتا تشویق می کند که مطالعات بیشتری انجام شود.

 

آرتروز (استئوآرتریت) زانو با پی آر پی PRP درمان می شود

 

محققانی که بر روی پی آر پی PRP و آرتروز (استئوآرتریت) مطالعه می کنند اغلب بر روی بیماران مبتلا به آرتروز (استئوآرتریت) زانو کار می کنند؛ آرتروز (استئوآرتریت) وضعیتی  است که متخصصان برآورد می کنند تقریبا نیمی از همه آمریکایی ها در طول زندگی خود به درجاتی به آن دچار می شوند. دو مطالعه بالینی که پی آر پی PRP را برای درمان آرتریت زانو مورد بررسی قرار داده، در زیر شرح داده شده است.

 

یک مطالعه که در سال 2013 منتشر شد، شامل 78 بیمار مبتلا به آرتروز (استئوآرتریت) در هر دو زانو (156 زانو) بود. هر زانو یک مورد از 3 درمان را دریافت کرد: 1 تزریق پی آر پی PRP ، 2  تزریق پی آر پی PRP یا 1 تزریق دارونما. محققان نتایج را پس از 6 هفته، 3 ماه و 6 ماه از تزریق زانو مورد بررسی قرار دادند. محققان دریافتند:

  • زانوهایی که با 1 یا 2 تزریق پی آر پی PRP درمان شده بودند کاهش درد و سفتی و بهبود عملکرد زانو را در 6 هفته و 3 ماه نشان دادند.
  • در ماه 6 ، نتایج واضح مثبت کاهش یافت، هرچند درد و عملکرد هنوز نسبت به قبل از درمان پی آر پی PRP بهتر بود.
  • گروهی که تزریق پلاسبو دریافت کردند، افزایش اندکی از درد و سفتی و کاهش عملکرد زانو را نشان دادند.

 

پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) مورد استفاده در این مطالعه بالینی دارای 3 برابر غلظت پلاکت نسیت به خون طبیعی بود و برای حذف سلول های سفید خون فیلتر شده بود.

 

در مطالعه کوچکتر دوم، بيماراني كه درد خفیف زانو را به طور متوسط ​​14 ماه داشتند، مورد بررسي قرار گرفتند. برای هر زانوي آرتريتي به منظور ارزيابي آسیب مفصلي ام آر آی انجام شد و سپس یک نوبت پی آر پی PRP را دريافت کرد. زانوهای بیماران در هفته 1، ماه های 3، 6 و 1 سال مورد ارزیابی قرار گرفتند. علاوه بر این، برای هر زانو یک سال بعد، ام آر آی دومی هم انجام گردید. محققان به این نتایج رسیدند:

یک سال پس از تزریق پی آر پی PRP ، اکثر بیماران درد کمتری نسبت به سال قبل داشتند (هرچند درد لزوما ناپدید نشد)

ام آر آی ها نشان داد که فرآیند تخریبی (دژنراتیو) در اکثر زانو ها پیشرفت نکرد.

 

با وجودی که به نظر میرسد غضروف زانو در بیماران بازسازی نداشته است، این واقعیت که آرتریت بدتر نشده است، قابل توجه می باشد. شواهد نشان می دهد که به طور متوسط هر سال ​​4 تا 6 درصد غضروف در مفاصل دچار آرتریت، از بین می رود .

 

پی آر پی PRP برای همه کار نمی کند

 

در همه مطالعات بالینی، شواهد کاهش علائم آرتروز (استئوآرتریت) وجود ندارد. در چندین مطالعه بالینی تزریق پی آر پی PRP بهتر از درمان با دارونما نبوده است. حتی در مطالعاتی که شواهدی را ارائه می دهند که پی آر پی PRP موثر بوده است، همه بیماران از آن نفع نبرده اند.

 

طرفداران پی آر پی PRP ادعا می کنند که شکست درمان پی آر پی PRP در درمان علائم در برخی از موارد به علت تفاوت در فرمولاسیون پی آر پی PRP یا مدیریت تزریق است، به بیان دیگر بعضی تفاوت ها در متغیرها مانند روش های آماده سازی پی آر پی PRP ، مقدار پی آر پی PRP تزریق شده و تعداد و فاصله تزریقات، می تواند باعث تاثیر کمتر پی آر پی PRP شود. برخی دیگر هم معتقدند پی آر پی PRP ممکن است درمانی موقتی باشد که فوائد محدودی دارد.

 

ممکن است درمان پی آر پی PRP مانند سایر درمان های آرتروز (استئوآرتریت)، به برخی افراد جواب دهد اما نه برای همه، و یا در بهترین حالت خود، در کنار درمان های دیگر مانند درمان فیزیکی موثر یاشد.

 

منافع و مضرات احتمالی تزریق پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)

 

تقریبا مانند تمام درمان های پزشکی، مزایایی بالقوه و همچنین اشکالاتی بالقوه و عدم اطمینانی در استفاده از تزریق پی آر پی PRP برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) وجود دارد.

 

مزایای درمان با پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)

دلایل متعددی وجود دارد که بیماران مبتلا به آرتروز (استئوآرتریت) باعث می شود تزریق پی آر پی PRP را در نظر داشته باشند:

 

– پی آر پی از خون اتولوگ است، بدین معنی که از بدن خود بیمار می آید، بنابراین طبیعی است و تزریق آن خطر بسیار ناچیزی دارد.

– دیگر درمان های آرتروز (استئوآرتریت) خفیف تا متوسط ​​می تواند غیر قابل اعتماد باشند یا از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و برخی از آن ها عوارض جانبی یا اشکالاتی داشته باشند:

  •         درمان فیزیکی و / یا کاهش وزن اغلب می تواند علائم را کاهش دهد، اما همیشه از بین نمی روند.
  •         تاثیر تزریق کورتیزون یا کورتون در کاهش درد آرتروز (استئوآرتریت) اثبات شده است، اما تزریقات مکرر در طول زمان می تواند رباط ها و تاندون ها را تضعیف کند و ممکن است بر روی غضروف سالم اثرات مضری داشته باشد.
  •         داروهای ضد التهاب (NSAIDS) مانند آسپرین و ایبوپروفن می توانند درد را کاهش دهند، اما استفاده طولانی مدت از این داروها می تواند مشکلات معده، فشار خون و مشکلات قلبی را تشدید کند.
  •         جراحی های کوچک برای درمان استئوآرتریت، مانند دبریدمان از طریق آرتروسکوپ، نتایج متفاوتی دارند و ممکن است بهتر از پلاسبو باشند.
  •         جراحی های تعویض مفصل، جراحی های بزرگی هستند که نیاز به توانبخشی طولانی مدت دارند و ممکن است مفصل را از تخریب بیشتر محافظت کند.

– با وجودی که اطلاعات بیشتری مورد نیاز است، ولی به نظر می رسد تحقیقاتی که تا کنون انجام شده امیدوار کننده است.

 

از آنجا که آرتروز (استئوآرتریت) درمان قطعی ندارد و خطرات ناشی از تزریق پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) بسیار ناچیز است، برخی پزشکان معتقدند که پی آر پی PRP درمانی ارزشمند است.

 

بیماران باید در نظر داشته باشند که پی آر پی PRP یک درمان قطعی نیست، و این روش می تواند در ترکیب با درمان های غیر جراحی دیگر و تغییر سبک زندگی مانند درمان فیزیکی، کاهش وزن، استفاده از بریس و داروهای ضد التهاب غیر استروییدی (NSAID) موثرتر باشد.

 

اگر چه مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است که پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) بازسازی سلول ها را تحریک می کند، دانشمندان به طور کامل متوجه نشده اند که چطور یا چرا این اتفاق می افتد. متخصصان همچنان در مورد پی آر پی سوالات زیادی دارند:

  •     اندیکاسیون ها، یعنی چه موقع این درمان باید مورد استفاده قرار گیرد؟ اگر پی آر پی درمانی مؤثر برای آرتروز (استئوآرتریت) باشد، آیا باید در مراحل اولیه آرتروز استفاده شود یا تنها زمانی که تمام گزینه های دیگر موثر نبوده است؟
  •     بهترین غلظت های پلاکت ها و گلبول های سفید کدامند؟
  •     چقدر پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) باید تزریق شود؟
  •     آیا افزودنی هایی مانند ترومبین پی آر پی PRP  را موثرتر می کند؟
  • پی آر پی PRP چه موقع و با چه فرکانسی (فاصله جلسات) باید تزریق شود؟ آیا یک نوبت تزریق کافی است؟
  •     بهترین پروتکل توانبخشی پس از تزریق پی آر پی PRP چیست؟

 

چندین مطالعه بالینی در حال انجام است که نتایج آن به دانش بدست آمده در مورد پی آر پی PRP کمک خواهد کرد. تا زمانی که از این روش شناخت بیشتری به دست بیاید، پزشکان باید بر اساس داده های تحقیقات قبلی، تجربه شخصی و ارتباطات پزشک و بیمار، به این سوالات پاسخ دهند.

 

انتخاب پزشک برای درمان پی آر پی PRP

 

بسیاری از متغیرها در درمان پی آر پی PRP به خود پزشک بستگی دارد، بنابراین انتخاب پزشک می تواند نقش مهمی در درمان پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) داشته باشد.

 

سوالاتی که باید بپرسید

 

هنگام انتخاب پزشک برای درمان پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) ، بیماران ممکن است چنین پرسش هایی داشته باشند:

 

  •     پزشک چگونه مشکل را تشخیص و ارزیابی می کند؟ هنگامی که جراحی یا تزریق برای مفصل مطرح می شود، تشخیص آرتروز (استئوآرتریت) باید با تکنولوژی تصویربرداری، مانند عکس های ساده اشعه ایکس تایید گردد. علاوه بر تشخیص وجود آرتروز، پزشک باید ارزیابی کند که آیا شدت مشکل به حدی است که با پی آر پی PRP درمان شود یا خیر.
  • برای تزریق پی آر پی پزشک چه آموزش هایی را می بیند؟ “انجمن بین المللی پزشکی سلولی” توصیه می کند: پزشکی که درمان را انجام می دهد یا در یک دوره آموزشی رسمی شرکت کرده باشد یا آموزش کاملی را با یک پزشک با تجربه پشت سر گذاشته باشد.
  • آیا پزشک از سونوگرافی، فلوروسکوپی یا توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) جهت هدایت تزریق استفاده می کند؟ بیشتر پزشکان با تجربه قادرند بدون نیاز به تصویربرداری، تزریق دقیقی را در مفصل های مورد نظر (مثل زانو) انجام دهند؛ با این حال، در برخی موارد ممکن است از فن آوری های تصویربرداری برای اطمینان از ورود دقیق تزریق به کپسول مفصلی استفاده می شود.
  • تجربه پزشک و میزان موفقیت تزریق پی آر پی PRP در درمان آرتروز (استئوآرتریت) چقدر است؟ تزریق پی آر پی PRP برای درمان تعدادی از مشکلات مفصلی مورد استفاده قرار می گیرد و بیماران دیگر می توانند تأیید کنند که پزشک با پی آر پی PRP به خصوص برای درمان استئوآرتریت آشنایی دارد.

قبل از تزریق پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)، پزشک همچنین باید این موارد را تشریح کند:

 

  •      خطرات احتمالی
  •      مزایای احتمالی
  •      مراحل انجام روش
  •      پروتکل پیگیری که شامل حداقل یک جلسه پیگیری می شود
  •      هزینه عمل

 

پزشک همچنین ممکن است از بیمار درخواست امضاء یک فرم رضایت آگاهانه را داشته باشد که بیمار تایید می کند، درمان پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) یک روش انتخابی ست و احتمال ضعیفی از خطرات و عوارض جانبی را دارد.

هزینه

تزریق داخل مفصلی پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) برای درمان آرتروز (استئوآرتریت) در اکثر شرکت های بیمه به عنوان روشی “تجربی” در نظر گرفته می شود، با این وجود اخیرا بسیاری از شرکت های بیمه روش پی آر پی PRP را تحت پوشش قرار می هند. یک جلسه درمان برای یک مفصل در امریکا می تواند از 400 تا 2000 و در ایران معادل 60 تا 200 دلار هزینه داشته باشد (اگر بیش از یک مفصل درمان شود، هزینه افزایش می یابد اما معمولا دو برابر نمی شود).

 

چه کسی نامزد درمان پی آر پی PRP (پلاسما غنی از پلاکت) است؟

 

دانشمندان هنوز در حال بررسی این موضوع هستند که کدام بیماران آرتریتی واجد شرایط تزریق پی آر پی PRP هستند. با وجودی که نمی توان نتیجه گیری قطعی کرد، ولی تحقیقات نشان می دهد تزریق پی آر پی PRP برای بیماران جوانتر در مراحل اولیه بیماری مناسب است.

این بیماران ممکن است قبلا درمان هایی مانند استراحت و فیزیوتراپی را امتحان کرده باشند اما هنوز در مورد عمل تعویض مفصل یا سایر جراحی ها فکر نمی کنند.

 

مواردی که تزریق پی آر پی PRP برای آرتروز (استئوآرتریت) پیشنهاد می گردد

 

با وجودی که هیچ لیست پذیرفته شده ی جهانی از معیارهایی برای توصیف افرادی که واجد شرایط تزریق پی آر پی اند، وجود ندارد، سازمان های حرفه ای مانند آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا و انجمن بین المللی پزشکی سلولی دستورالعمل هایی را پیشنهاد کرده اند که بسیاری از آنها در زیر آمده است:

 

  •     درد آرتروز (استئوآرتریت) بر فعالیت های روزمره تاثیر می گذارد
  •     درمان های محافظه کارانه دیگر از بین رفته یا شکست خورده اند:
  •         درمان فیزیکی برای تقویت عضلات مفصل کمکی نکرده است
  •         بیمار به داروهای ضد التهاب (NSAIDs) مانند ایبوپروفن حساس است و یا ضد التهاب های مورد نظر باعث کاهش درد به میزان کافی نمی شود
  •         کشیدن مایع مفصل مناسب نیست و یا باعث کاهش درد به میزان کافی نمی شود
  •         تزریق استروئید (کورتون) جواب نمی دهد یا بیمار نمی خواهد از تزریق استروئید (کورتون) استفاده کند

 

تزریق پی آر پی PRP (پلاسما غنی از پلاکت) برای موارد شدید آرتروز (استئوآرتریت) توصیه نمی شود.

 

تزریق پی آر پی PRP (پلاسما غنی از پلاکت) ممکن است برای این بیماران مبتلا به آرتروز (استئوآرتریت) مناسب نباشد:

 

  •      یک مشکل پزشکی دارند که با انجام تزریقات بدتر می شود، مانند عفونت فعال، بیماری متاستاتیک (سرطان گسترش یافته) یا بیماری های خاص پوستی
  •      بیمار اختلالات خونی و خونریزی دهنده دارد
  •      تحت درمان با داروهای ضد انعقاد است (و نمی توانند موقتا درمان را متوقف کنند)
  •      بیمار کم خونی دارد
  •      بیمار باردار است

 

علاوه بر این، بیمارانی که به محصولات گاوی حساسیت دارند باید به پزشک خود اطلاع دهند. این بیماران اگر پلاسمای غنی از پلاکت به همراه افزودنی ترومبین گاوی (که از گاو گرفته شده) را دریافت کنند، ممکن است دچار واکنش حساسیتی (آلرژیک) شوند. اخیرا ترومبین مورد نیاز، همزمان با آماده سازی پی آر پی از خون خود فرد گرفته شده و احتمال این خطر حذف می گردد.

 

روش تزریق پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)

 

تزریق پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) روشی سرپایی است. از آنجا که خون بیمار باید کشیده شود و برای تزریق آماده گردد، این روش معمولا ممکن است 45 تا 90 دقیقه طول بکشد.

 

اینکه بیمار یک تزریق را در یک جلسه یا یک سری تزریقات را در طول هفته ها یا ماهها داشته باشد، به وضعیت بیمار و تصمیم پزشک بستگی دارد. اگر یک سری از تزریق ها برنامه ریزی شده باشد، پزشک ممکن است یک خونگیری را در اولین جلسه انجام دهد و پی آر پی PRP تازه را همان جلسه تزریق نماید و باقی مانده پی آر پی PRP را منجمد نماید و در صورت نیاز به تزریقات بعدی از آن استفاده نماید. با این حال، بعضی از متخصصان معتقدند انجماد و آب شدن پی آر پی PRP بر مفید بودن آن تاثیرات منفی می گذارد و ترجیح می دهند برای هر جلسه تزریق پی آر پی PRP خونگیری جداگانه انجام دهند.

در تزریق پی آر پی PRP احتیاط لازم است

 

تزریق باید توسط یک پزشک باتجربه انجام گردد. استفاده از تکنولوژی تصویربرداری (به عنوان مثال هدایت سونوگرافی) تزریق دقیق را تضمین می کند.

دقت مهم است، زیرا مانند تزریق روان کننده ها، پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) باید مستقیما به داخل کپسول مفصلی تزریق شود.

 

احتياطات قبل از تزريق

 

آکادمی آمریکایی جراحان ارتوپدی توصیه می کند که بیماران به دستورالعمل های پیش تزریق زیر توجه کنند:

 

  •      از 2 تا 3 هفته قبل از عمل از داروهای کورتیکواستروییدی (کورتون) اجتناب کنید
  •      از یک هفته قبل از عمل مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین یا ایبوپروفن یا داروهای آرتروز مانند  سلکسیب قطع شود
  •      داروهای ضد انعقاد را از 5 روز قبل از عمل مصرف نکنید
  •      در روز قبل از عمل مقدار زیادی مایعات بنوشید
  •      بعضی از بیماران ممکن است بلافاصله قبل از عمل نیاز به داروهای ضد اضطراب داشته باشند

 

گرچه آکادمی پزشکان ارتوپدی آمریکایی این دستورالعمل های پیش از تزریق را منتشر کرده است، این سازمان برای درمان پی آر پی برای آرتروز  موضعی موافق و یا مخالف اعلام نکرده است.

 

تزریق پی آر پی PRP، قدم به قدم

 

این روشی سرپایی و مطبی ست که شامل خونگیری، آماده سازی پی آر پی PRP و تزریق می باشد:

 

  •     خون از یک ورید در بازوی بیمار به داخل ظرفی (معمولا 15 تا 50 میلی لیتر مورد نیاز است) کشیده می شود.
  •     خون با استفاده از یک دستگاه سانتریفوژ فراوری می شود.
  •     پزشک یا دستیارش پی آر پی  (پلاسمای غنی از پلاکت) سانتریفیوژ شده را برای تزریق آماده می کند.
  •     سطح مفصل مبتلا با ضد عفونی کننده ای مانند الکل یا بتادین تمیز می شود.
  •     در صورت استفاده از اولتراسوند (سونوگرافی)، یک ژل مخصوص بر روی پوست نزدیک محل تزریق استعمال خواهد شد. پروب اولتراسوند بر روی پوست پوشیده از ژل فشرده می شود. یک تصویر زنده از مفصل، روی صفحه نمایش داده می شود تا پزشک ببیند.
  •     از بیمار خواسته می شود که آرام باشد، این تزریق را تسهیل می کند و همچنین باعث می شود که تزریق کمتر دردناک باشد.
  •     با استفاده از یک سرنگ و سوزن، مقدار کمی (اغلب فقط 3 تا 6 میلی لیتر) پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت
    ) به کپسول مفصلی تزریق می شود.
  •     منطقه تزریق پاکسازی و بانداژ می گردد.

 

پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) معمولا یک سری از پاسخ های بیولوژیکی را تحریک می کند و محل تزریق ممکن است حدود 3 روز متورم و دردناک باشد.

 

پس از PRP تزریق: مراقبت و پیگیری فوری

 

به بیماران توصیه می شود تا چند روز فعالیت را کم نمایند و از فشار آوردن بر مفصل آسیب دیده اجتناب کنند.

 

پزشک ممکن است به بیمار توصیه و یا پیشنهاد کند:

 

  •     داروهای ضد التهابی مصرف نشود؛ داروهایی دیگر ممکن است توسط دکتر تجویز شود
  •     برای محافظت و بی حرکت کردن مفصل مبتلا از یک بریس استفاده شود؛ به بیماری که تزریق را در مچ پا، زانو یا مفصل ران دریافت کرده ممکن است توصیه شود که از عصا استفاده کند
  •     چند بار در روز و هر بار برای 10 تا 20 دقیقه از کپرس سرد استفاده کنید تا به کاهش درد و تورم پس از تزریق کمک کنید

 

بیمارانی که دارای شغل با فعالیت فیزیکی نیستند معمولا می توانند روز بعد به کار باز می گردند. معمولا چند روز پس از تزریق بیماران وقتی که تورم و درد کاهش یافت، می توانند فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرند. بیماران نباید  مصرف داروهای ضد التهاب تا قبل از تایید توسط پزشک شروع کنند.

درمان فیزیکی

اگر تزریق (ها) در کاهش درد بیمار موفق عمل کند، به احتمال زیاد برای بیمار فیزیوتراپی تجویز می شود. انجام تمرینات ساده برای افزایش و حفظ قدرت عضلات اطراف مفصل آسیب دیده باعث کاهش علائم آرتروز (استئوآرتریت) می شود و می تواند باعث کاهش سرعت و یا متوقف ساختن دژنراسیون (تخریب و تحلبل رفتن) مفصلی شود.

 


نظر بگذارید